Fall_projectbeeld_Mathilde_Jansen

Beste Mathilde,

Mag ik me aan je voorstellen? Ik ben je schaduw en loop al 35 jaar met je mee. Nooit kreeg ik de aandacht die ik verdiende: nu wel, dankzij het feit dat je luistert naar jezelf en even stilstaat bij de dingen die vlak om je heen spelen.
Ik heb als schaduw veel van je mogen zien en meemaken. Maar hoe hard jij soms liep, sjonge hee. Mag het wat rustiger aan? Dan heb ik nu eindelijk de tijd om (uit) te praten. Besef je wel dat ik nodig ben? Ik ben je wederhelft, in mooie en moeilijke dagen. Niet alleen in de regen. Juist bij zonneschijn leef ik op en straal ik harder dan ooit. Je hebt me zowel voor lief genomen als aandachtig bewonderd. Maar nooit was je bang voor me. Mag ik even? Dat zou je wel moeten zijn. Want harder lopen dan je geest aan kan, is voor de zon acceptabel en ook ik ben flexibel, maar je loopt dan wel aan me voorbij en daarmee deed je jezelf tekort.

Ik neem je niets kwalijk, want je deed oprecht je best. Maar nu je er bent met je bewuste blik, wil ik je vasthouden en niet zomaar laten gaan. Je hoort bij me. Ik heb jouw licht nodig. Je bent mijn alles. Mijn stem zit in jouw stappen verscholen. Mijn twijfels en onzekerheden zijn jouw lot, en worden overwonnen zodra je me voor vol aanziet. Ja, snap je het nu? Blijf dus bij me, neem me mee op weg, waar je ook gaat. Want je schaduw is er om je bij te staan, hoe het leven ook loopt. Ik ben er, als een rustpunt. Neem dus vooral een stap terug soms, om me beter te leren kennen.

Paradoxaal genoeg, herken ik me juist in de mensen (om je heen) die dit gegeven snappen. Jouw schaduw is 1 met alle anderen. Sta open voor hen, die hun donkere en lichte kanten met je durven te delen. Deze mensen zijn in balans en kennen je echt: ze gunnen je het beste van beide werelden, in hun onmacht en vanuit kracht; onvoorwaardelijk.

Neem mij mee op je pad, in de besluiten die je nu neemt, en je leven zal zich beschermd weten. Altijd. Overal. Ik ben er gewoon; je kan doen alsof je me vergeet maar ik blijf, en sta zelfs dan aan je zijde. Begrijp je nu hoe uniek en onvermoeibaar mijn passieve kracht is? Ontspan en je zal veel verder komen dan vandaag. Met hen, die net zo pal achter of voor (of naast) je staan.

Ik groeide na je avonturen en ingrijpende ervaringen over sociaal-economische (on)gelijkheid; je zag eenheid binnen verschil. Ik gaf je het vertrouwen dat nodig was om door te gaan en spannende drempels uit het verleden te overwinnen. Ik ben nu op maat gemaakt en geknipt voor jou, om je te dienen en me hierbij in anderen in te leven. Schaduwen lopen graag samen met andere schaduwen, en zoeken het licht in de mensen om je heen. Nu ik blijf, hoef je niet bang meer te zijn.

Je kent de sterren en planeten onderhand, doe er je voordeel mee. Geluk is een universeel gegeven en ook ik ben je gegund. Ik ben het duistere deel in jou, dat in wezen naar het diepste licht streeft en er zo naar verlangt dat het als een waarheid werkt. De realiteit is dat zon en maan samenwerken, hoe dan ook. Neem me mee op je levensreis. Dan laat ik je stilstaan bij de mooiste momenten.

Ik heb objectief gezien niets te verliezen. Want ik ‘ben’ niets zonder mijn origineel. Er zijn mensen die anderen imponeren door mij groter te maken dan ik ben, door beren op de weg te creeren die bestreden moeten worden. Terwijl de onmacht die aan mensen vreet, het gevoel dat zij de controle over hun eigen leefomgeving verliezen in de wereld met marktwerking, effectief van binnen uit bestreden kan worden, door de eigen balans te versterken.
Er zijn mensen in machtige functies, die hun schaduw niet kennen. Zij zullen de keerzijde van hun beleid ontkennen en de rechten en eigen vermogens van grote groepen mensen tekort doen. Zijn zij uit op een populaire status met veel beloftes en volgers; ‘wij’ tegen ‘zij? Of op het ondersteunen en faciliteren van een groep mensen die zelf voor hun leven instaan?

De schaduwzijde van succes is dat mensen zichzelf kunnen verliezen in verlangen en projectie van ‘meer’. Veel daden zijn op lange termijn niet veel waard, of ze nu politiek, commercieel of persoonlijk zijn. Wat blijft er over voor de toekomst? Daar mag je terecht betrokken of emotioneel over zijn. Een decentrale wereld kan op lokaal niveau rechtvaardigheid bieden. Hiervoor is het nodig dat mensen onderlinge verschillen erkennen; zonder dat zij elkaar altijd hoeven te begrijpen.

Een duurzame economie wordt gedragen door mensen die hun consumptiegedrag aanpassen aan de rijkdom en tekorten van de aarde. Het is immers realiteit dat groei beperkt is en dat grondstoffen eindig zijn. Je kan een oudere generatie mijnwerkers heropening van een mijn beloven, maar dan zadel je de volgende generatie op met voorspelbare werkeloosheid, armoede en dergelijke. De waarheid is ook dat men troost nodig heeft, begrip, een arm om zich heen en een inventieve oplossing om het leed te verzachten. Men houdt zich groot; zet zich schrap tegen het verdriet en blijft strijden ook al gaat het verder bergafwaarts met de lokale economie of natuurvoorraad. Een kind groeit gestaag en een bejaarde krimpt weer: organische groei heeft twee kanten. De moderne consumptiecultuur suggereert eindeloze groei, zodat het lijkt alsof men het eigen graf graaft.

De blinde vlek wordt instandgehouden middels reclames die korte termijn plezier beloven, en een stroom smartphone-berichten die dopamine aanmaken, en het brein afleiden om zich complexer te ontwikkelen, vanuit persoonlijke ruimte. Rust nemen wordt als zwakte gezien, maar zij vraagt om zelfbeheersing en dit is essentieel om verandering mogelijk te maken. Dan kan je je bezinnen op een structurele oplossing. De grabbel- en graaicultuur leggen de menselijke discipline aan banden.

Het is de kunst om moderne en mediale ontwikkelingen af te stemmen op de persoonlijke groei van mensen; andersom worden mensen erdoor beheerst en gecontroleerd. Als schaduw verlang ik naar wat meer aandacht. Wandel over bruggen, over stranden en over dijken of kruip een ochtend onder de deken, daar ben ik op mijn best. Verwacht even niets. Het idee van ‘niets’ doen zet mij in beweging, daar ontsta ik voor wie mij wil zien. Wie te druk is, is afgeleid van zijn eigen schaduw en de impact van zijn daden op de omgeving….
Wij zijn herenigd. Groot of klein is om het even, als we maar passend zijn. De aarde is compleet met een Zon en Maan. Het is pure magie om beiden te verstaan.

Comments are closed.