Potential Landscapes

Circulation (IJburg)

Potential Landscapes | In progress

Hoe kan je het geheugen van natuur verbeelden? En welke potentie lees je eruit af?

Potential Landscapes betreft meer een nieuwe werkwijze dan een project… Liefst zou ik half Nederland fotograferen; vanaf IJburg.
(Deel)projecten kunnen op diverse locaties in samenhang ontstaan, en ook afzonderlijk geexposeerd worden. Tot ca 2021 zal ik hoofdzakelijk op IJburg fotograferen en kijken hoe ik dit werk vanaf 2019 kan presenteren met oog voor thema’s zoals ecologie en zelfbestuur in de (hoofd)stad. Er zijn inmiddels contacten met podia gelegd waarover ik nader zal informeren zodra de tijd rijp is. Er wordt ook een ontwikkelaanvraag gedaan bij het AFK.

Potential Landscapes refereert naar de kracht van de natuur om hernieuwbare energie te leveren en op te wekken, zoals waterkracht, warmtepompen, zonne- en windenergie en hybride technologie. En grondstoffen van de planeet te hergebruiken. Hiervoor verbeeld ik mijn (menselijke) integrale relatie t.o.v. de natuur als werk- of leefomgeving. Dit bewustzijn onderzoek ik door te experimenteren met het bewerken van middenformaat negatieven. Een open bewustzijn ligt ten grondslag aan de samenwerking met de natuur. Ik geloof dat ‘duurzaamheid’ een holle term is, zonder (geestelijke) overgave aan de natuur. Om een mystieke oerkracht te bevatten.

Ik zal een stap verder gaan dan alleen tekenen met stift op negatieven, zoals ik in 2011 deels deed bij het project Vale do Mondego. Door bijvoorbeeld gevonden materialen tijdens een shoot op locatie, zoals een plastic kokertje, te smelten om een (aard)olieachtige substantie waas te creëren op het negatief waardoor het beeld boven de alledaagse realiteit uitstijgt. En onverwachte elementen bevat vanuit een open creatieproces. Het fotowerk geeft 2 (a 3) versmolten realiteiten weer:

1. Een 2D voorstelling van een landschap zoals een meer of boom – de belichte foto op dag X
2. Mijn artistieke creatie van een innerlijk landschap of klimaat, middels tekening met stift of inkt op het negatief
3. Geuren, geluiden en materialen die ik bij toeval vind op locatie en die ik benut in een 3D-proces op het negatief, maar dit kan ook middels een gedicht, notitie of kleine installatie bij een tentoonstelling. Denk aan houtskool, olie, zand, veren en moerasmodder. Opruwen, schuren, verbinden, (los)weken, gladstrijken, trillen, rollen, stempelen, persen, strelen, balsemen, knippen, dubbele lagen aanbrengen, verf op stift en afwijkende belichtingstijden om uniek licht te vangen. Via mixed media technieken benut ik het negatief als fysieke drager, om de ziel van een landschap gelaagd te verbeelden. Door te schetsen, tekenen en kneden in het moment.

Contagious (Amsterdam 2018)

Locaties die de diversiteit en omgang met het water van het Nederlandse landschap benaderen

Potential Landscapes:

(Regio) Amsterdam en kust:
(IJburg) -> maakbaarheid van de voormalige Zuiderzee, bestaande Diemerzeedijk, Diemerpark en focus op stedelijke uitbereiding Strandeiland
(Parken) sociale en functionele natuur, recreatie op een klein en aangelegd terrein zoals het Amsterdamse Bos
(Duingebieden) -> grens tussen oceaan, kust, ruimte, verstilling en recreatie (evt incl. Momentum in 2018)


Nederland (binnenland):
(Veluwe) -> onstaansgeschiedenis van stuwwallen IJstijd, organische structuren en harmonische beleving van 
het NP
(IJssellandschap) -> glooiingen in het rivierlandschap en de IJsselvallei met bossen, paden en weilanden en oude rivierduinen/handelsroutes

Tegenstellingen inspireren

Het werken met verschillende type landschappen inspireert me en houdt me scherp. In Ede, waar een groot deel van mijn (streng gereformeerde) familie woont is de politieke opstelling t.o.v. projectontwikkelaars terughoudender dan in het snel groeiende en economisch florerende Amsterdam. De natuur op de Veluwe staat echter niet stil maar krijgt vrij spel; het is deze ongetemde ‘wildernis’ die me aanspreekt.

Het werkproces met organische materialen zoals olie en houtskool begint na het vastleggen van een landschap. Hoe ziet een negatief eruit nadat een graafmachine van Strandeiland of tractor uit Ede erover heen is gereden?

In onderstaande afbeelding ziet u hoe ik in omgevingen bij Deventer/Olst (IJssel); Veluwe; Kennemerduinen en het Amsterdamse Bos/Amsterdamse parken en natuurgebieden rond de stad wil werken. Er zal hoofdzakelijk bij IJburg en het IJmeer/Markermeer rond het voormalige Blijburg gefotografeerd worden, waar nu aan Strandeiland gebouwd wordt. Dit eiland illustreert de maakbaarheid van het Nederlandse landschap duidelijk. Omdat ik ernaast woon, kan ik bouwstappen en weersomstandigheden nauw volgen. En vanuit mijn werkruimte reflecteren op het thema zelfbouw, autonomie en ecologie in de stad.

Schets

Bouwwerkzaamheden IJburg Strandeiland gezien door mijn raam

Potential Landscapes vindt hoofdzakelijk plaats rond het water en de oevers bij het IJmeer. Vanaf een ponton van baggermaatschappij Boskalis of de Diemer Vijfhoek bijvoorbeeld. Met als resultaat een analoge 3D panorama-achtige foto-installatie als een samengestelde collage naast elkaar, met beelden gemaakt op, onder en boven horizon; water en zand.
En op andere locaties in Nederland waar de natuur bijv. een recreatieve functie heeft voor de Randstadsmens die rust, ruimte of privacy zoekt (zie foto van een gay meeting spot in het bos hierboven). En last but not least: Incl. kronkelige landweggetjes, brede uiterwaarden en bossen vanuit mijn jeugd bij de IJssel.
De ‘safari’ doet bekende en persoonlijke ijkpunten in het Nederlandse landschap aan. Potential Landscapes wordt gevoed door zowel maatschappelijke actualiteit en urbanisatie als ook mijn wortels bij verstilde landschappen waarin ik me kan bezinnen als maker. Amsterdam is desondanks mijn thuisbasis en speeltuin.

Ik wil een Romantiek 2.0 onderzoeken door mijn werkproces als maker te confronteren met zowel natuurelementen als wegwerpmaterialen die ik vind onderweg. En niet louter een esthetisch landschap vastleggen. Dit speelt met mijn perceptie. Een fotocamera is in staat om 1 moment weer te geven. Welke poëzie schuilt er in de natuur als onderwerp? Bepaalde beelden zullen misschien niet op een ‘foto’ lijken…

Het negatief wordt ook als drager benut middels bewerkingen met ruwe materialen en stiften. In die omkering stel ik vragen over de oorspronkelijke rol van fotografie en kunst in dit gemediatiseerde tijdperk. Het beeld op het negatief wordt een landschap op zichzelf, bewerkt met elementen zoals water of zand. En soms bijna onherkenbaar als natuurfoto door organische en creatieve processen erop los te laten. En als fotograaf een nieuw evenwicht te zoeken middels verbeelding en fantasie.

Current (Amsterdam 2018)

De natuur als spiegel van de ziel

Het gedachtegoed van Baudrilland over simulacrum, benadert de werkelijkheid op tv en smartphone als een hyperrealiteit die kijkers via de beeldcultuur waarnemen. Gemediatiseerde onderwerpen zoals oorlog en klimaat zijn keer op keer herhaald; maakbaar en te vervormen aan de hand van perceptie en kopieergedrag. Hoe ziet de kap van de Amazone er op zichzelf uit, zonder dit routineus in verband te brengen met sociale gevolgen, marktwerking, armoede of ontbossing (uit berichten) elders? Is het dwangmatig herhalen van een voor mens en dier bedreigende context overdonderend, waardoor dit minder krachtig effect heeft op de beleving van de nieuwsconsument? Hoe goed bedoeld ook, de term duurzaamheid kan ook giftig, misleidend of beladen zijn…

De beeldconsument heeft behoefte aan of wordt ongevraagd gevoed door een ideaalplaatje van de natuur met vitale bergen, beekjes of herfstige bossen waarbij je de dennen en vochtige bodem bijna kan ruiken… Hoe zou de wandelaar gefotografeerd worden, door zo’n zelfde landschap? Organisch, spiritueel, vleselijk, als energie, met betekenisvolle organen zoals het hart, op basis van acties, status of het dagritme, of in bezielde kleuren? Een dialoog met de natuur kan voor sommigen een confronterende, verrassende of verlichtende blik in de spiegel zijn. Je kan het bijna niet vastleggen en dat gebrek aan controle, het verstrijken van de tijd en het continu vernieuwende aspect van natuur zie ik als maker als een circulaire tijd, die ik tracht te verbeelden.

Exploitatie van de maker?

Mijn werk benadert de relatie tussen mens en natuur onder meer via handel en de omgang met aanwezige bodemschatten; met geconditioneerd consumptiegedrag en oorspronkelijke natuurbeleving. Oók gaat het daarnaast over economische exploitatie van de rol van fotografie in de hedendaagse beeldcultuur. De rol als beeldmaker in een markt wordt onderzocht, door natuur in relatie tot het mediagenieke begrip duurzaamheid tastbaar te onderzoeken.
Via project Potential Landscapes breng ik een ode aan de innerlijke natuur die buiten weerspiegeld is. Middels mixed media technieken probeer ik mijn voelsprieten als maker te stimuleren om een rijke beeldtaal te ontwikkelen die in verbinding staat tot biodiversiteit. 

RumiYour task is not to seek for love, but merely to seek and find all the barriers within yourself that you have built against it.” Deze quote herschrijf ik om anders naar het creëren van een kunstwerk te kijken: “Your task is not to seek for art, but merely to seek and find all the barriers within yourself that you have built against it.” Voor mij liggen kunst en (subjectieve) waarheid (vanuit het NU) in elkaars verlengde. Tijdens het maken van een foto ben ik voor mijn gevoel praktisch met het Universum verbonden; een extase of waarachtige flow. Ik betrek kijkers bij deze reis in een metafysieke dimensie. Hierbij boor ik een persoonlijk verlangen aan. De foto Current drukt een energiestroom uit zoals je die in een relatie maar ook elektriciteitscentrale kan waarnemen.

Fantasie een oerdrift?

Tijdens het fotograferen ga ik een ‘dialoog’ aan met de natuur. Via bodemnetwerken communiceren bomen met elkaar. Wat is (niet) met het blote oog te zien? Communiceren vers aangeplante bomen op IJburg al met elkaar via de bodem of duurt dit jarenlang na dieper te wortelen in de Aarde, waarbij zwammen een netwerk van draadjes en schimmels spinnen? Ik zal een synergie tussen oorspronkelijke en vormgegeven natuur; bouwschema’s en seizoenen verbeelden. En grenzen tussen schoonheid, idealen, bloeiende en gehavende natuur opzoeken.

Verhalen hier en elders 

Als modern en westers fotografe verbind ik me via deze werkwijze met de kracht van natuur in Nederland. Zo ontplooi ik een breder perspectief op natuurlijke grondstoffen zoals olie en bijv. plantaardige gewassen, en de leefwijze van bevolkingsgroepen in samenhang met natuur in onder meer Afrikaanse landen. Op den duur zal ik deze tekentechniek ook kunnen toepassen om het leven van mensen rond een plantage of winningsgebied artistiek te verbeelden. Ik benut het werken in mijn eigen omgeving als startpunt.

Minstens 1 kunstfoto uit de donkere kamer van Fotolab MPP te Amsterdam, zal voor een instapprijs beschikbaar worden gesteld, naast exclusiever prints.  

Neem voor vragen contact op via mathildejansen.com.

Mathilde
-
-

Missie (algemeen)

Het is mijn doel mensen te verwonderen, prikkelen, geestelijk te stimuleren en zich bewust te maken van de huidige/te creeren kansen om te groeien en evolueren middels wisselwerking met zowel aardse bronnen en krachten, als ook het (her)scheppen van heldere, open, eerlijke en transparante structuren in het economische verkeer en maatschappelijke leven. Door natuurlijke grondstoffen en elkaar (incl. elkaars culturele achtergrond of wereldwijze orientatie) als co-’sculptor’ te koesteren. En ideeën te delen; als bodem voor vooruitgang of stabiliteit te zien. Door gemeenschappelijkheid in (individuele) diversiteit te ervaren. En sociale structuren te benaderen als een web die voeding voor ieders welzijn of ontwikkeling bevat. Levenskwaliteit wordt via innovatieve artistieke perspectieven, visie en expressie gesteund en vergroot.

Hierbij is biodiversiteit continu verbonden met zowel moderne ontwikkelingen en producten uit de markt, als ook verbonden met oeroude tradities die inspireren om onze kern als mens mens te beleven of verbeelden, op een hoger of dieper niveau. Om deel uit te maken van een keten van generaties die boven zichzelf en de beperkende overtuigingen van de tijd uit kan stijgen. Verbeelding kan het tijdloze met het actuele verbinden.

Ik ervaar de natuur als een canvas waarop culturele geschiedenis en toekomst geschreven wordt. Ik kan niet anders dan  me overgeven aan het organische met een metafysische focus, en zowel aards als helder verstand dat me in staat stelt om keuzes te maken; bepaalde projecten uit te werken en andere niet.

Ik zoek zowel sociaal betrokken, laagdrempelige en ‘openbare’ podia op om mijn werk te tonen als ook hedendaagse internationale en hoogwaardige podia of media die me stimuleren om me als maker verfijnd, exclusief of uniek te ontwikkelen. Op die wijze behoud ik het vertrouwen in mijn praktijk en kan ik mijn missie oprecht uitdragen zonder in cliche’s en voorspelbare routines, alledaagse beperkende overtuigingen of onzekerheden te vervallen. Mijn artistieke (foto)praktijk is een uiting van mijn verlangen om universele waarden zoals gelijkheid, broederschap en eenheid met de natuur iedere dag te herdefinieren. Om in te spelen op de actualiteit, globale/lokale verbanden te leggen en bij te blijven als maker (in technologisch opzicht). Het werken aan kunstprojecten met kinderen in de klas vormt daar onderdeel van. Kinderen stellen verrassende vragen die ik graag help te ontwikkelen.

Mijn zzp-werk met een creatieve client met een hoge dwarsleasie draagt bij aan een breder bewustzijn en collectieve psychologische verbanden die ik leg in projecten en verdiep als maker. Ook mijn alledaagse leefsituatie waarbij ik omga met interculturele/sociale kwesties prikkelt een dieper geworteld besef, waarbij ik vragen en verhalen (indirect) benader in fotowerk of tekeningen op negatieven. Mijn werkende en persoonlijke leven vormt een ongoing cyclus, waarbij ik streef naar innovatie van binnen uit.


Comments are closed.